"gariplik tuttu boynumdan büker Mevla'ya Mevla'ya"
Yunus nasıl bir derviş ki hem kelimeye vurulması zor hallerin tercümanı, hem de 'müminde olsa olsa böyle haller olur'un pek güzel mümessili... Boyun; gönle düşen ağırlıktan aşağıya doğru çeker, bükülür... Namazda adaptandır Rabbe karşı tevazu duruşu ... Peygamberden kalma pek tabi...zira O'na "ağır bir söz" inmişti...Namazda ağır sözü diliyle okumuyordu/kıraat etmiyordu Resul , gönlüyle tertil ediyordu ...gönül ayaktaydı amma boyun illa ki çöküyor ' o yöne ' / gönle / O'nun mekanına doğru bükülüyordu... tıpkı daneleşince içi, boynunu yere doğru büküveren başaklar gibi...
|